EEN PAAR AANVULLINGEN

Door Grigori Kodentsov

Zaterdagochtend maakte ik een beetje zorgen over mijn fysieke toestand. Die drukke week zorgde ervoor dat ik weer vol energie zat. Zodoende viel ik (volkomen 'clean') pas rond 04:00 uur in slaap en om 06:30 uur ging de wekker alweer. Ik heb even overwogen om Milan Mostertman 's morgen op te trommelen, maar ik heb dat niet gedaan. Ik had immers nog Fons van Hamond (en ook Rudolf Potze) op de dag zelf in Wijk aan Zee, voor het geval dat. En daarnaast heb ik door de jaren heen 'voor hetere vuren' gestaan en 'wat wildere dingen' gedaan, als ik zacht mag uitdrukken...

M.b.t. het schaaktechnische gedeelte het volgende. Na de opening had ik normale gezonde (en mogelijk behoorlijke) plus, maar ik speelde het onnauwkeurig en vooral te sjablone. Ik kreeg niets kloppend en moest (ik zag geen andere optie) op een gegeven moment naar een stelling, waarbij ik had besloten om daar serieus te gaan kijken naar concrete mogelijkheden. Echter kwam er toen achter dat ik niets concreets had en positioneel gewoon minder stond. Na een paar zetten 'bukken' besefte ik dat ik de situatie ernstig was en dat het lastig zou worden om dit vol te houden in aanstaande zware tijdnood.

Een laatste blik op de overige borden was niet hoopgevende. Erik en Jasper probeerden van alles in hun remiseachtige eindspelen. Bij Jasper werd het uiteindelijk een redelijk normale remise, dacht ik. Bij Erik had ik het idee dat hij op het einde bijna te ver was gegaan in zijn winstpogingen, maar mogelijk was dit niet het geval. Ik weet ook niet of Erik tussendoor nog beter had kunnen spelen om betere kansen te creëren. Bij Bonno zag ik alleen een stelling en een kwaliteit minder.

(Later, in mijn eigen tijdnood, zag ik in de verte overigens iets als een stuk meer. De partij van Bonno is later uitgebreid geanalyseerd door spelers van Caïssa-Eenhoorn en mijzelf. Ook de partij van Bonno is een voorbeeld van vechtschaak en geloof in eigen kansen!)

Mede door deze impressie pleegde ik een dameoffer tegen Daan Zult met ca. 4-5 minuten op de klok (tegen 20 minuten), waarvan ik wist dat dit offer incorrect was. Ik wilde de 'trend' van mijn partij en van de wedstrijd drastisch keren. Tevens nam ik in overweging dat ik al 1,5 uit 2 (beide keren zwart) tegen Daan Zult had uit (straal)verloren stellingen, die in wederzijdse zware tijdnood in mijn voordeel waren uitgevallen.

En het speeltempo in de KNSB-beker is 1 uur 50 minuten voor de hele partij met een increment van 5 seconden per zet erbij. Een verraderlijk tempo, waar ik ervaring mee heb opgedaan in een paar NOSBO PK's. Ik heb wel eens partijen gewonnen en stellingen naar remise gered door juist op die 5 seconden te spelen. Maar een nederlaag in 2009 vanuit een gewonnen stelling tegen Adrian Clemens heeft mij gedwongen om mijn visie te herzien. Het tempo is gewoon een soort 2 uur knock-out met het verschil dat je met een dame / toren meer gewoon die 5 seconden hebt om niet door je vlag te gaan en iemand mat te zetten. Echter had ik het ook deze keer tegen Daan Zult weer het tijdsverbruik slecht aangepakt.

Mijn dameoffer leidde wel tot concreet schaak, waarbij ook ik actief kon spelen. Toren, loper, vrijpion en rekenen vond ik een dame waard. Maar toen zijn dame bij mijn koning kwam buurten, zag ik ook dat ik geen andere optie had dat maar te zien waar het allemaal zou eindigen. Ach, de koning is bij mij ook een aanvalsstuk. Dat er daarna stellingen ontstonden, waarin hij of geen schaakjes had of ik weer teveel velden controleerde en of dat mijn stukken op een rare manier coördineerden, was puur stellingsgeluk. Ik had het allemaal niet voorzien, maar ik zag wel allemaal kleine tactiek redelijk goed voor ogen.

Volgens mij speelde ik deze fase met ca. 1-2 minuten op de klok (dus weer 'op die 5 seconden'...) voor mij tegen ca. 10 minuten voor Daan. Zijn tijd moest op een of andere manier 'gekilled' worden en dat moest hij zelf gaan doen! Aangezien hij op zoek was naar concrete winsten en deze niet zag, gebeurde dit ook. Aangezien de stand inmiddels 1-2 voor ons was, moest Daan winnen. Ik zag kansen op mogelijke vestingen na eliminatie van bepaalde pionnen, maar ik kwam er niet aan toe in de partij.

Toen wij beiden rond de 1 minuut hadden of iets eronder zaten, joeg Daan mijn koning het veld in. Naar mijn eigen vrijpion, inderdaad! Nadat mijn schandalige koning het middenveld had overgestoken, besefte ik dat ik mogelijk zelfs gewonnen stond. Dit blijkt achteraf te kloppen. Vervolgens was de rest niet echt moeilijk meer. Niettemin werd het weer een 'operatie vlagman'. In een totaal gewonnen stelling met iets meer tijd heb ik mijn tegenstander door de vlag gejaagd.


Gewonnen met 1-3 als team en weer een enerverende ervaring rijker! Zowel voor mijzelf, als voor het team als voor het publiek...